معرفی کش پیش‌فرض در API OpenAI
OpenAI اخیراً امکان «کش پیش‌فرض (Prompt Caching)» را در رابط برنامه‌نویسی (API) خود اعمال کرده است. این ویژگی باعث می‌شود که هر ورودی‌ای که اخیراً توسط مدل پردازش شده باشد، بطور خودکار از حافظه پنهان (cache) بازیابی شود و نیازی به بازپردازش نباشد.
مکانیزم کارکرد و مزایای اقتصادی
وقتی درخواست جدیدی با همان prompt به سرور می‌رسد، سیستم ابتدا بررسی می‌کند که آیا همان ورودی در کش وجود دارد یا خیر. اگر موجود باشد، نتیجهٔ پیشین بازگردانده می‌شود؛ در غیر این صورت، ورودی به صورت معمول پردازش می‌شود. این فرآیند نه تنها زمان پاسخ را کاهش می‌دهد بلکه هزینهٔ استفاده از مدل را به صورت چشمگیری پایین می‌آورد، زیرا پردازش‌های گران‌قیمت تکراری حذف می‌شوند.
چگونه می‌توان از این امکان استفاده کرد؟
- پیکربندی درست پارامترهای cache_control در درخواست API.
- درک محدودیت‌ها و زمان‌سنجی مناسب برای استفاده از کش.
- انطباق با سیاست‌های امنیتی و حفظ حریم خصوصی.
این فناوری نه‌تنها برای کسب‌وکارهای بزرگ مناسب است، بلکه برای پژوهشگران و توسعه‌دهندگان استارتاپی که منابع محدود دارند، بسیار مفید خواهد بود.
پرسش‌های پرتکرار
کدام ورودی‌ها قابلیت کش شدن دارند؟
هر ورودی متنی که در زمان گذشته توسط مدل پردازش شده باشد یکتا یا مشابه، می‌تواند در کش ذخیره شود. برای بک‌ترید این ورودی‌ها باید از پارامتر <code>cache_control=public</code> استفاده کنید.
آیا کشینگ بر کیفیت پاسخ تأثیر می‌گذارد؟
خیر، پاسخ کش‌شده همان نتیجهٔ همان فراخوانی قبلی است؛ بنابراین کیفیت همان است. فقط خروجی می‌تواند سریع‌تر و هزینهٔ کمتری داشته باشد.
