دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، بار دیگر با اظهارنظری جنجالی توجه فعالان حوزه فناوری را به خود جلب کرد. او به‌تازگی اعلام کرده است که هر کس از عبارت «هوش مصنوعی» استفاده کند، دشمن محسوب می‌شود و باید به‌جای آن از واژه «ابرهوش» (Superintelligence) بهره ببرد. این موضع‌گیری در حالی مطرح می‌شود که نگرانی‌ها درباره ایمنی مدل‌های هوش مصنوعی به‌طور فزاینده‌ای در حال افزایش است.
چرا ترامپ روی واژه «ابرهوش» اصرار دارد؟
به نظر می‌رسد هدف ترامپ از این تغییر واژه‌شناسی، ایجاد تمایز میان فناوری‌های موجود و نسل آینده هوش مصنوعی است. او معتقد است «ابرهوش» مفهوم دقیق‌تری برای نشان دادن توانایی‌های فراتر از انسانی دارد. این رویکرد مشابه تلاش‌هایی است که در سال‌های اخیر توسط برخی از شرکت‌های فعال در حوزه هوش مصنوعی صورت گرفته تا توجه عموم را به قابلیت‌های پیشرفته و در عین حال ریسک‌های بالقوه این فناوری جلب کنند.
نگرانی‌های ایمنی مدل‌ها در سایه تغییر نام
در حالی که ترامپ از واژه ابرهوش دفاع می‌کند، محققان و کارشناسان ایمنی هوش مصنوعی نگرانند که این تغییر نام، جنبه‌های هشداردهنده را تحت‌الشعاع قرار دهد. به باور آنان، تمرکز بر «ابرهوش» ممکن است حساسیت‌ها نسبت به خطرات فعلی را کاهش دهد. برخی از مهم‌ترین نگرانی‌ها عبارتند از:
- عدم شفافیت در ارزیابی سیستم‌های هوش مصنوعی در مقیاس بزرگ
- احتمال سوءاستفاده سیاسی از مفاهیم پیشرفته فناوری
- کمتر دیده شدن مسائل اخلاقی و اجتماعی مرتبط با هوش مصنوعی
واکنش جامعه فناوری و پیامدهای سیاسی
بسیاری از فعالان صنعت فناوری این اقدام ترامپ را نمایشی سیاسی دانسته‌اند و بر این باورند که تغییر نام، تغییری در رویکردها و سیاست‌های واقعی ایجاد نمی‌کند. با این حال، این بحث تازه‌ای درباره نقش دولت‌ها در تعریف مفاهیم پایه‌ای فناوری و تأثیر آن بر جهت‌دهی به سرمایه‌گذاری‌ها و تدوین مقررات گشوده است. بلاگ هما در ادامه این تحولات را دنبال خواهد کرد.
پرسش‌های پرتکرار
منظور ترامپ از ابرهوش چیست؟
ترامپ واژه «ابرهوش» را جایگزینی برای «هوش مصنوعی» می‌داند تا توانایی‌های فراتر از انسانی را برجسته کند و معتقد است استفاده از عبارت سنتی، نادیده گرفتن آینده فناوری است.
آیا تغییر واژه «هوش مصنوعی» به «ابرهوش» بر ایمنی مدل‌ها تأثیر دارد؟
کارشناسان نگرانند این تغییر نام تمرکز را از خطرات و چالش‌های ایمنی مدل‌های فعلی دور کند و به تصمیم‌گیری‌های غیرکارشناسی در سیاست‌گذاری فناوری دامن بزند.
