دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور پیشین و نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا، طی صحبت‌های اخیر خود اعلام کرد که قصد دارد از استفاده از اصطلاح «هوش مصنوعی» (Artificial Intelligence) پرهیز کند و حتی آن را در برخی ظرفیت‌ها ممنوع قلم دهد. این بیانیه که توسط خبرگزاری رويترز گزارش شده، بازپاسوی موج گسترده‌ای از تمایلات سیاسی قرار دارد که در آن رهبران سیاسی سعی می‌کنند با تغییر واژگان، تأثیر فناوری‌های نوظهور را بر افکار عمومی کاهش دهند.
زمینه‌های سیاسی ممنوعیت واژگانی
واژهٔ «هوش مصنوعی» در سال‌های اخیر به یکی از بحث برانگیزترین مفاهیم در دنیای کسب‌وکار و سیاست تبدیل شده است. منتقدان معتقدند که این اصطلاح ترس‌افکن است و باعث ایجاد نگرانی زودهرو در میان شهروندان عادی دربارهٔ آیندهٔ شغل‌ها و حریم خصوصی می‌شود. ترامپ با رو به گراییدن به سمت تأکید بر «تکنولوژی پیشرفتهٔ آمریکایی» به جای برچسب‌های ترسناک، می‌خواهد تمرکز را بر جنبه‌های مثبت و ملی‌گرایانهٔ فناوری معطوف کند.
پیامدها برای صنایع فناوری
اگرچه این سخنان بیشتر جنبهٔ رhetorical (خطابی) دارند تا قانونی، اما تأثیر منفی آن بر ادراک رهبران صنعت همچنان پابرجاست. شرکت‌های بزرگ فناوری ممکن است مجبور شوند استراتژی‌های ارتباطی خود را بازبینی کنند تا از سوءتفاهم‌های سیاسی در بازار سرمایه و دفتر کار فاصله بگیرند. این تغییر لهجه می‌تواند به معنای تأکید بیشتر بر «هوش ماشین» تکمیلی یا «فناوری‌های مددگر» باشد که بار روانی منفی کمتری دارند.
تحلیل آیندهٔ دیپلماسی فناوری
این رویکرد نشان می‌دهد که مرزهای بین فناوری و سیاست هر روز کمرنگ‌تر می‌شود و انتخاب واژگان (Framing) به ابزاری قدرتمند برای رسیدگی به افکار عمومی تبدیل شده است. تا انتخابات ۲۰۲۴ پیش رو، انتظار می‌رود رقابت بر سر تعریف مجدد هوش مصنوعی از ساده‌ترین تا پیچیده‌ترین سطوح اداری ادامه یابد.
پرسش‌های پرتکرار
آیا ممنوعیت کلمهٔ هوش مصنوعی قانونی الزام‌آور است؟
خیر، این احتمالاً یک اولویت خطابی و ارتباطی از سوی ترامپ است تا یک قانون فدرال رسمی. اما می‌تواند روی فرهنگ سازمانی و رسانه‌ای آمریکا تأثیر بگذرد.
چرا ترامپ می‌خواهد این اصطلاح را استفاده نکند؟
او معتقد است این واژه بار منفی و ترسناکی دارد و ترجیح می‌دهد بر جنبه‌های مثبت و قدرت‌بخش فناوری تأکید کند تا از نگرانی‌های عمومی بکاهد.
